Met de trein naar Zuid-Frankrijk
2026 wordt voor mij het jaar van de trein. En we beginnen al goed, hier in januari!
Larissa heeft een werktrip voor de boeg in Aubagne, Zuid-Frankrijk.
Ik ben niet gebonden aan een fysieke locatie en werk waar ik wil.
Dus ik ga mee!
Ik voel dat mijn keuzes echt een impact maken op mijn ervaring van het leven.
De smartphone blijft thuis. De foto’s in deze post, getrokken met mijn 12 jaar oude Nikon Coolpix. Het reizen gebeurt iets trager (dan vliegen bv.), iets bewuster.
In vergelijking met smartphone en “efficiënt reizen”, zijn ervaringen dieper en voelt tijd anders.
Chop chop de hele tijd van het een naar het andere springen, zo snel mogelijk doen wat we moeten doen en weer vertrekken, nee, het hoeft echt niet meer. Mijn hoofd is al chaotisch genoeg.
Voor véél minder geld dan we verwachtten, en veel gemakkelijker en sneller dan we verwachtten, stonden we op 1 dagje reizen in Zuid-Frankrijk.
Gent → Kortrijk → Lille → Marseille → Cassis.
Het significante stuk van de reis, van Lille naar Marseille, bedroeg slechts 4.5 uur!
Terwijl dat met de wagen meer dan 10u aan een stuk rijden zou zijn!
We arriveerden supervlot in Cassis, een schattig dorpje aan de haven.
Het deed ons een beetje denken aan de Turkse sfeer van de Middellandse Zee.
Bootjes, restaurantjes, toeristjes, alles er op en er aan.
Ook al is er veel toe omdat we een beetje “buiten seizoen” zijn, je kan nog altijd goed geld uitgeven in te schattige winkeltjes.
Er valt hier mooi te wandelen, langs de “calanques”, de natuurlijke inhammen van de zee in het land.
Ook al zijn we buiten het seizoen, er was hier best nog wat volk op de trail.
Het was één trail, heen en terug langs hetzelfde pad, dus we kwamen zo wel wat mensen tegen.
Maar wat een verschil met de grijze, koude lucht en sneeuw die we achter ons hebben gelaten!
Ondertussen is de rest van Larissa’s team toegekomen in La Ciotat. Ze verblijven allemaal in hetzelfde hotel hier.
De site zelf is in Aubagne, en daar zal Larissa nu drukke dagen hebben vol meetings en restaurantbezoekjes met haar collega’s. Toch leuk na al dat remote werken dat ze elkaar nog eens kunnen ontmoeten.
Ik heb het niet zo voor de trend waarin bedrijven super internationaal gaan en dan iedereen 3x per jaar over en weer vliegen… Maar het is wat het is zeker? Zolang dat goedkoper is en eeuwig stijgende winst het doel blijft, zal het zo blijven gebeuren.
Ik ben al zeer tevreden dat we met de trein gekomen zijn.
Het is een voorproefje van mijn verdere nomadenbestaan later dit jaar, waarbij ik met de trein naar Türkiye zal gaan!
Zaterdag keert Larissa reeds terug naar België, en dan blijf ik nog een weekje plakken.
À bientôt!